W południowej części miasta, nieopodal jedynej szosy przejazdowej wyrasta późnogotycki kościół z XV w. Krępa, trójnawowa budowla jest zdominowana przez zwalistą wieżę wyróżniającą się wielkimi, sięgającymi dwóch trzecich wysokości ostrołukowymi wnękami i wspaniałym barokowym hełmem spiętrzonym w dwu latarenkach. Świątynię otoczono wspartym przyporami murem, przez który wiedzie barokowa brama z trzema arkadami.

Wnętrze jest ciemne, żałobne, lecz urzeka bogactwem barokowego wystroju. Ołtarz główny, ze sceną Koronacji NMP, przypomina wielki obraz obramowany kolumienkami i belką, przy filarach tkwią figury z XVI i XVII w., uwagę przyciąga anioł o drapieżnym wyglądzie, który przysiadł na szczycie ambony. Ciekawe są również XIX-wieczne, pokrywające sklepienia polichromie o stonowanych barwach.